Τρίτη, 17 Μαΐου 2016

Η Συνέχεια

      Θέλω να φύγω μπροστά. Η εμπάθεια που είχα υιοθετήσει αρχίζει να εξαντλείται. Κάθε σταγόνα αδράνειας ξεχειλίζει το ποτήρι. Κι είναι ντροπή να λογαριάζεις ανθρώπους σαν αδράνεια προσωπική σου. Ψυχοφθόρο να ξυπνάς εκεί που νόμιζες ότι έπραττες για καιρό τα σωστά. Να σε ξυπνάει ο εαυτός σου και η προοπτική που έθεσες μαζί του, τότε που είχε περισσότερη σημασία το ποιος είσαι εσύ, από το ποιοι θα μπορούσαν να γίνουν οι άλλοι γύρω σου. 
      Το να δίνεις έχει και το τίμημά του. Δεν μπορείς μονάχα να προσφέρεις. Κι αγαθός να είσαι στην ψυχή σου, και να μην μπορείς να θυμώσεις για όσα δεν πήρες ισάξια, οι περιστάσεις θα έρθουν έτσι ώστε να σε χαστουκίσουν και να σε "μαλώσουν" για το πόσο καθυστέρησες τη ζωή σου για άλλους που δεν πήραν στα σοβαρά τη δική τους. Με κούρασε. Και δεν το εκδηλώνω δραματικά. Διότι δεν περιμένω πια κάτι. Δεν θέλω να μου επιστραφούν όσα προσέφερα. Γιατί γνωρίζω ότι έγιναν σκάρτα στα χέρια τους. Και όσα έδωσα ήταν δικά μου, και τα δικά μου είναι πολύτιμα όσο τα εκτιμάς. Όσο δεν τα υπολογίζεις, γίνονται δαίμονες και βγάζουν τη δυσωδία αυτών που τα έκαναν σκάρτα. Και στο εξής είναι άχρηστα και σάπια. Όσα γιασεμιά και νεράιδες να τους έδινα, εάν τα χρησιμοποιούσαν μια ζωή για να σκουπίζουν τα σκατά απ' τον κώλο τους, μια ζωή κωλόχαρτα θα παρέμεναν. Οπότε, όχι μόνο δεν τα θέλω πίσω, αλλά σας αξίζουν κιόλας. Κι αυτά έπρεπε να σας δώσω από την αρχή. Πικρό; 
      Εγώ ξύπνησα γλυκιά σήμερα. Κοιτάχτηκα στη θέα απ' το μπαλκόνι με το πράσινο και τη μυρωδιά της βροχής και μου χαμογέλασα. Είμαι γλυκιά με τον εαυτό μου. Και στοργική και κάνω υποχωρήσεις. Και τώρα υποχωρώ. Υποχωρώ. Αποχωρώ απ' τους ανθρώπους που έγιναν η αδράνειά μου. Που πνίγονται μες στα σκατά και μου δίνουν το χέρι για να με τραβήξουν κι εμένα προς τα κάτω. Κι ήταν ψευδαίσθηση ότι μπορούσα να τους βοηθήσω. Η αγάπη αυτή δεν είναι η αληθινή. Είναι η διάθεση που προσφέρεις σε κάποιον για να επιβεβαιώσεις ότι δεν χωράνε ανασφάλειες. Ότι μπορεί να είναι ασφαλής και σίγουρος μαζί σου, ώστε να προχωρήσει παραπέρα. Δεν είναι παράλογο που δεν διήρκεσε αυτή η αγάπη. Είναι βοηθητική, ερειστική και στιγμιαία. Είναι για όσο πάει. Για όσο αντέχει να τη δέχεται και να την αξιοποιεί ο άλλος. Είναι η αγάπη της ανωτερότητας του άλλου που σε τραβάει προς τα πάνω και σου στέκεται μέχρι να μάθεις μόνος σου να στέκεσαι. Είναι η αγάπη αυτή που σου σταθεροποιεί για λίγο το έδαφος μέχρι να μάθεις στα πόδια σου να βαδίζουν σταθερά.
      Αυτήν την αγάπη έδωσα εκεί και δεν είναι ντροπή μου να την πάρω τώρα πίσω. Δεν με προδίδει αυτό, δεν θίγει και δεν εξευτελίζει τα συναισθήματά μου. Διότι δεν είναι μέσα μου. Είναι εξωστρεφής αγάπη. Αποδίδουσα. Ενεργητική. Εφήμερη και αξιοπρεπής. Έμαθα πολλά με εσάς. Έμαθα ότι εγώ εκτιμώ πάντοτε αυτήν την αγάπη στους άλλους. Και ότι μπορώ να τη ζητάω όταν τη χρειάζομαι. Κι ότι θέλω βαθιά να ανταποδίδω. Θέλω. Θέλω και δεν μου 'ναι υποχρέωση. Η βοήθεια, η αγάπη αυτή που βοηθάει. Που είναι οριζόντια και δεν κρύβει οίκτο και λύπηση μέσα της. Που τα μόνα της συστατικά είναι τα πάνω. Τα ψηλά. Έμαθα ότι αυτήν την αξιοπρεπή αγάπη πρέπει να προσφέρω όταν θέλω να βοηθήσω. Και όχι να σέρνομαι κι εγώ στους λάκκους μαζί σας. Έμαθα ότι είναι εγωιστικό και πεισματάρικο να θες να βοηθήσεις κάποιον με τον δικό σου τρόπο, να τον μαθαίνεις να είναι εσύ, όταν εκείνος προτιμά να καταστρέφεται με κάποιον άλλο. Αφού η αγάπη αυτή της στήριξης δεν πέτυχε, τότε ίσως θα 'πρεπε να σας δείξω τρόπους να μάθετε να βοηθάτε τους εαυτούς σας, αλλά ποια είμαι εγώ για να 'χω τέτοια μεγαλόπρεπη γνώση; Θα σας πω ποια είμαι.
      Είμαι αυτή που επιβίωσε από τον εαυτό της. Αυτή που δεν εξημερώθηκε ποτέ, αλλά ησύχασε το μέσα της να μην πάλλεται εναντίον της. Είμαι αυτή που σώθηκε από τα θηρία. Που έφτιαξε τους δικούς της θεούς και αγγέλους, τα δικά της δαιμόνια και το διάβολο, και τους δίδαξε ένα μάθημα και τα έβαλε στη θέση τους. Εγώ με έκανα θηρίο κι εγώ με δάμασα συνάμα. Είμαι ό,τι θέλω κι όσα θέλω. Εγώ είμαι αυτή που έχει επίγνωση. Αυτή που μαθαίνει ακόμη, που δεν έχει κατασταλάξει, που αποβάλλει το απόλυτο και παραδέχεται. Που παράλληλα δεν είναι ταπεινή και μετριόφρων και αφήνεται στην ατίθαση φύση της. Αυτή που κάνει λάθη και πειραματίζεται. Και θα είμαι καλά πάντοτε. Και όλο αυτό είναι η διάθεση του εαυτού μου που εσείς γουστάρετε να βλέπετε μονάχα, γιατί είναι εξαιρετικά εθιστικό να εγκαλείτε. Και εγκαλείτε και δείχνετε με το δάχτυλο. Κι εγώ δεν είμαι αυτή που σας γλείφει ερωτικά τα δάχτυλα σε αυτήν την περίπτωση. Αλλά αυτή που σας τα κόβει. 
      Θέλω, λοιπόν, να φύγω μπροστά. Δεν μπορώ να κρατηθώ άλλο πίσω. Δεν μπορώ να εντάξω τη φύση μου στα μωρουδιακά βήματα και τα παιγνιδίσματα που δεν έχουν αυθεντικότητα και ομορφιά. Αυτά που απορρόφησαν την εφηβική σαπίλα, το όνειρο της κουλ ζωής, την επιφανειακή επαναστατικότητα και τους καθρέφτες της εφήμερης ηδονής. Την σκάρτη δόξα. Την πλαστή ευημερία και την ρηχή δημοσιότητα. Παίξτε. Λίγο ακόμα. Όσο μπορείτε ακόμη να στέκεστε. Διότι εγώ δεν είμαι μόνη. Είμαι μοναχική, αλλά όχι μόνη. Έχω την αγάπη, αυτήν την αγάπη και ίσως κι άλλη μία. Και είμαι ανάμεσα στους μη δημοφιλείς ξενέρωτους και τους σπασίκλες. Που παίζουν ζωντανή μουσική και ζωγραφίζουν χωρίς αρμονία. Και από εμάς ο καθένας είναι θεμέλιο για τη δική του ιστορία. Όχι θρύψαλα προσιτά και μοδάτα συντρίμμια. 
      Φεύγω μπροστά. Δεν θα αρχίσω απ' την αρχή. Συνεχίζω. Φεύγω μπροστά, στη συνέχεια. Δεν κάθομαι εδώ πίσω να 'μαι θεατής στα σκηνικάκια σας. Εγώ είμαι η πρωταγωνίστρια της ζωής μου. Και η ζωή μου είναι δυναμίτης, δεν με αφήνει να πλησιάσω το λήθαργο της ανίας και της ματαιότητας. Και οι άνθρωποι που εκτιμώ, το ίδιο. Εκρήξεις στα βουνά της απάνθρωπης πλάνης. Εκρηκτικά οι έρωτές μου και φωτιά τα φιλιά. Φεύγω μπροστά και δεν σας παίρνω μαζί μου. Γιατί δεν είμαι ψεύτρα να πω ότι δεν με πληγώσατε. Ο εγωισμός μου έγκειται στο να μην σας αφήσω να το κάνετε ξανά. Και ξέρετε τι άλλο είμαι εκτός από καυστική, αλαζόνας και αντιπαθητική;
      Ελάτε εδώ μπροστά που βρίσκομαι εγώ να μάθετε, αν τολμάτε.

4 σχόλια:

  1. αμέ.
    (τα παιδιά κάτω στον κάμπο κυνηγάνε τους αστούς)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. τα παιδιά της γειτονιάς σου με πειράζουνε.
      (σόρι.)

      Διαγραφή
    2. δον ψυχώτα είσαι ψώλα, σου φωνάζουνε.

      Διαγραφή