Τρίτη, 15 Απριλίου 2014

Απούσα

Δεν με νοιάζει που είμαι μόνη, με νοιάζει που δεν είσαι μαζί μου σε αυτό. Έχω καιρό να γράψω κάτι "ουσιαστικό" και νομίζω πως δεν με νοιάζει. Δεν θέλω να διαβάσω τίποτα και δεν πηγαίνω να γράψω τα διαγωνίσματα διότι πράγματι δεν με νοιάζει. Δεν βγαίνω έξω, δεν με νοιάζει. Δεν τα βρίσκω με κανένα, τσακώνομαι με όλους και πληγώνω τους πάντες χωρίς να το καταλαβαίνω, αλλά κι αυτό δεν με νοιάζει. Τον τελευταίο καιρό πληγώνομαι κι εγώ πολύ συχνά από ανθρώπους που τώρα εύχομαι χαιρέκακα να πληγώσω, αλλά κι αυτά δεν με νοιάζουν, δεν με αγγίζει κάτι. Πέθανε ο σκύλος μου η Δάφνη, πάλι δεν με νοιάζει, την λάτρευα. Δεν θα κάνω ιππασία όλο το καλοκαίρι και δεν θα πάω κατασκήνωση διότι η γιατρός μου είπε να μην γυμνάζομαι για έξι μήνες και να μην ταλαιπωρούμαι, κι αυτό δεν με νοιάζει ξανά καθόλου. Πίνω πιο συχνά και πιο πολύ από πριν και δεν ονειρεύομαι. Έχω αφήσει τα όνειρά μου πίσω και δεν θυμάμαι καν τη σειρά τους και δεν μπορώ να πω ότι και αυτό με νοιάζει. Η 0,3 και η 0,3 δεν είναι εδώ πια, εδώ και καιρό. Βασικά, η πρώτη 0,3 εμφανίζεται πάντα όταν είσαι εδώ και με κάνει να χαμογελάω. Θέλω να πεθάνω, εγώ που δεν ήθελα ποτέ, θέλω πάρα πολύ, εκτός απ' τις στιγμές που σε νιώθω εδώ, αλλά και αυτό δεν με νοιάζει. Καλά, ίσως αυτό λίγο να με νοιάζει.

2 σχόλια:

  1. μου αρεσε πολυ ,μα λογικά .....ουτε αυτό θα σε νοιάζει :)
    καλη σου νυχτα !

    ΑπάντησηΔιαγραφή